De persoon met wie u spreekt beschermen

Hoe een vertaling tot stand komt en wordt gecontroleerd

Veilig gebruik begint met weten wat er met een beurt gebeurt voordat de ander die leest. Niets hiervan is een instelling die u moet aanzetten. Het gebeurt bij elke beurt, elke keer.

1. Het vertaalt in context. De beurt gaat naar een taalmodel, met het gesprek tot dan toe, de vastgelegde feiten over de situatie en uw vakwoordenschat binnen bereik. Zij wordt niet als losse zin vertaald.
2. Het beoordeelt zijn eigen werk. Een tweede, afzonderlijke aanroep scoort die vertaling op getrouwheid ten opzichte van de bron: draagt zij dezelfde betekenis, hetzelfde register, dezelfde details. De score is een getal, en zij hoort bij die beurt.
3. Op een slechte score volgt automatisch actie. Blijft de score onder de ingestelde drempel, dan herschrijft het hulpmiddel de vertaling voordat de ander die überhaupt ziet. Beide versies blijven in de vastlegging staan. Niemand hoeft het probleem op te merken om het te laten oplossen.
4. Waar het niet zeker kan zijn, vraagt het na in plaats van te gokken. Kan de bron zelf niet met vertrouwen worden vertaald, bijvoorbeeld een onafgemaakte zin of een term die twee heel verschillende dingen kan betekenen, dan stelt het hulpmiddel een korte, gerichte vraag terug aan de spreker in diens eigen taal en wacht het af. Het kiest geen interpretatie om vervolgens door te gaan.

De medewerker ziet naast de beurt een korte notitie met wat die controle heeft opgeleverd. Bestaat er voor een beurt geen score, dan blijft die ruimte leeg: een ongecontroleerde beurt wordt nooit weergegeven als een gecontroleerde.

Een hulpmiddel dat zijn eigen werk scoort en navraagt wanneer het niet zeker kan zijn, geeft u iets om op te handelen terwijl het gesprek nog loopt. De rest van deze pagina gaat ervan uit dat u dat voor u heeft. Wanneer het niet zeker is behandelt de twee mechanismen uitgebreider.

Waar u moet stoppen

Dit hulpmiddel is gebouwd voor de eenvoudige gesprekken: de twintig minuten aan de voordeur die anders zouden worden uitgesteld bij gebrek aan een gedeelde taal. Door die hier af te handelen, blijft tolkentijd beschikbaar voor de gesprekken die haar echt nodig hebben. My Words is niet bedoeld om de plaats in te nemen van een gekwalificeerde menselijke tolk in formele, juridische, medische of risicovolle situaties, en de onderstaande categorieën vallen er nooit onder, hoe goed het hulpmiddel het ook lijkt te doen.

1. Wettelijke beoordelingen en besluitenBesluiten over opvangplicht bij dakloosheid, zorgindicaties, wilsbekwaamheidsonderzoek, alles waarbij de vastlegging de grondslag is van een wettelijke plicht.
2. Juridische procedures en adviesRechtbank, bezwaar en beroep, politieverhoor, formeel juridisch advies, alles wat als bewijs zal worden getoetst.
3. Medisch consult en toestemmingDiagnose, behandelopties, toestemming voor een ingreep, instructies bij medicatie.
4. Formele veiligheidsgesprekkenWanneer het verhaal zelf wordt opgetekend en er later op zal worden gesteund.
5. Elk gesprek waarin een fout moeilijk terug te draaien isKan een misverstand niet binnen enkele minuten worden opgemerkt en hersteld, dan is dit niet het juiste hulpmiddel.

Context die het systeem oppikt, inclusief risicofactoren

Terwijl een gesprek loopt, haalt My Words gestructureerde feiten uit wat er wordt gezegd en neemt het die mee naar de volgende beurten. Elk feit wordt opgeslagen met de categorie waartoe het behoort en een betrouwbaarheidscijfer, en kan worden vastgezet, gecorrigeerd of vervangen naarmate het beeld verandert.

Veel van wat op die manier naar boven komt is relevant voor risico, want het is waar mensen aan een balie werkelijk over praten: psychische gezondheid, huurachterstand, de status van een huurcontract, een vastgelopen aanvraag voor een uitkering, wie er in het huishouden woont, de leeftijd van een kind. Het komt binnen zonder dat iemand een beoordeling uitvoert, en dat is precies de bedoeling. Wie zijn situatie in zijn tweede taal uitlegt, hoeft niet óók te weten welk detail het belangrijke was.

Hoe dat wordt gelezen doet er net zoveel toe als wat het opvangt, en daarom gelden er regels voor.

1. Het brengt naar boven. U beoordeelt. Een opgehaald feit is een aanzet tot uw professionele oordeel. Het is nooit een bevinding, een score over de persoon of een veiligheidsbeoordeling, en niets wat het oplevert hoort in een dossier alsof het een beoordeling was die u zelf heeft uitgevoerd.
2. Een leeg paneel betekent niets. Het ontbreken van een feit is geen vrijbrief en geen bewijs dat er niets speelt. Er zullen dingen worden gemist, zeker wanneer iemand voorzichtig is met wat hij zegt, en dat is nu juist de situatie die het zwaarst weegt. Lees een stil scherm nooit als geruststelling.
3. Elk feit draagt een betrouwbaarheidscijfer, en u kunt het zien. Betrouwbaarheid zegt hoe zeker het ophalen was, en niets over de vraag of het klopt. Controleer alles waar u naar gaat handelen.
4. Het vervangt uw veiligheidsprocedure niet. Uw drempels, uw escalatieroutes en uw wettelijke plichten blijven ongewijzigd. Zegt uw procedure dat u moet melden, meld dan, ongeacht of het hulpmiddel iets heeft opgemerkt.
5. Het is geen screenings- of triage-instrument. Het is als zodanig niet gevalideerd, het wordt niet als zodanig aangeboden, en het mag niet worden gebruikt om te bepalen wie wordt gezien, in welke volgorde, of op welk niveau van dienstverlening.
6. Corrigeer wat niet klopt. Een feit dat niet wordt gecorrigeerd, werkt door in elke volgende beurt en kleurt de vertalingen die daarna komen. Dat geldt voor leeftijdscategorie en geslacht net zo goed als voor al het andere.

Dit bestaat omdat taalbarrières risico verbergen: wie een moeilijke situatie via een hulpmiddel uitlegt, geeft minder prijs dan hij in zijn eigen woorden zou doen tegenover iemand die die taal spreekt. De reden om er voorzichtig mee te zijn, is dat een hulpmiddel dat lijkt op te letten op gevaar, mensen uitnodigt om zelf te stoppen met opletten.

Het vervangt geen professionele verantwoordelijkheid of oordeelsvorming

My Words is een hulpmiddel binnen een gesprek dat een mens voert. Het vertaalt, het scoort zijn eigen werk, en het zegt wanneer het twijfelt. Het beoordeelt niet, het beslist niet, en het draagt geen professionele verantwoordelijkheid voor wat er in het gesprek gebeurt. U wel.

Dat weegt het zwaarst op het moment dat het hulpmiddel het meest overtuigend oogt. Een vloeiende vertaling met een goede score blijft een vertaling, en het oordeel over wat de persoon bedoelt, of hij u heeft begrepen, welk risico er speelt en wat er nu moet gebeuren, blijft van begin tot eind bij de professional. Niets op het scherm draagt daar ook maar iets van over, en geen enkele uitvoer van het hulpmiddel is een verdediging voor een besluit dat u anders niet had genomen.

Wat van u blijft:

1. Bepalen of dit gesprek überhaupt geschikt is voor het hulpmiddel.
2. Risico opmerken. Het hulpmiddel helpt u dat te zien en zal nooit de reden zijn dat u het niet zag.
3. Rechtstreeks nagaan of u begrepen bent, zoals u dat bij elk gesprek dat ertoe doet zou doen.
4. Stoppen wanneer iets niet aankomt, ook als het scherm zelfverzekerd oogt.
5. De inhoud van het gesprek in uw eigen systemen vastleggen, in uw eigen woorden.

Toestemming en de ander

De persoon met wie u spreekt hoort te weten wat er gebeurt. In de praktijk betekent dat:

1. Hij krijgt te horen dat er een machinevertaalhulpmiddel wordt gebruikt, en dat hij in plaats daarvan om een tolk kan vragen.
2. Hij krijgt te horen of er een leidinggevende meekijkt. Het product meldt dat zelf, dus het hangt er niet van af of de medewerker eraan denkt.
3. Op zijn eigen apparaat is de interface in zijn taal, zodat de uitleg hem net zo goed bereikt als de vertalingen.